Afrika,  Zuid-Afrika

Zuid-Afrika | Een kennismaking met vrijwilligerswerk – deel 1

In de zomer van 2016 ging ik via een organisatie met een groep jongeren naar Zuid-Afrika om kennis te maken met het doen van vrijwilligerswerk. We verbleven in een super leuk hostel in Durban. Naast het bezoek aan verschillende projecten werden er ook leuke uitstapjes gemaakt, zoals een safari en een weekendje naar Lesotho. Lees snel verder om te weten wat ik allemaal heb gedaan en wat ik er van vond!

Mother of Peace

Mother of Peace was het eerste project waar we deze reis een bezoek aan hebben gebracht. Mother of Peace is een kindertehuis en biedt een thuis voor kinderen die om een bepaalde reden niet meer thuis kunnen wonen. Hierbij kun je denken aan kinderen die geen ouders meer hebben, verlaten zijn of die misbruikt zijn. Bij Mother of Peace wordt een nieuw gezin gevormd met 6 tot 7 kinderen en een vaste huismoeder die voor deze kinderen zorgt. Overdag gaan deze kinderen naar school die ook op het terrein van het project aanwezig is. Op school krijgen de kinderen ook te eten en na school hebben ze tijd om te spelen of krijgen ze dansles. Om 17uur moeten de kinderen weer thuis zijn en is het tijd om te eten, in bad te gaan en te slapen. Wij waren maar een paar uurtjes hier aanwezig, maar de kinderen hadden een dans voor ons voorbereid. Ook hebben we een rondleiding gekregen, gepraat met de Nederlandse vrijwilligers hier en hebben een voetbal activiteit georganiseerd en lekker met de kinderen gevoetbald.

Schooluniformen maken

Het project Igugu Lebanthu stond voor de volgende dag op het programma! Dit project wordt geleid door twee gedreven jongens die naailessen geven aan jonge meiden en oudere oma’s. Ze hebben de gedachte dat deze vrouwen dit kunnen gebruiken om voor hun eigen inkomen te zorgen. Ze maken onder andere schooluniformen die ze verkopen aan lagere scholen, maar deze worden soms ook gedoneerd aan gezinnen die geen schooluniformen kunnen betalen. Samen met een lokale mevrouw maakte ik zo’n schooluniform. Ik zette de losse stukken stof aan elkaar met een eenvoudige steek, zodat de lokale mevrouw het netjes met de naaimachine aan elkaar kon naaien. Tot slot een kraagje erop en drie knopen en klaar was het schooluniform. Ik was best trost en we waren een goed team 😉 Na de lunch liepen we door de omgeving en brachten we een bezoek aan een crèche. Ondertussen kwamen de kinderen terug uit school en hadden de vrouwen van het project soep gemaakt. De kinderen uit de omgeving kunnen na schooltijd naar Igugu Lebantu toe om te eten en te spelen, omdat ze thuis en/of op school vaak geen eten krijgen. Deze dag was het mijn buurt om samen met twee anderen de soep aan de kinderen uit te delen. En wat stonden de kinderen netjes in de rij te wachten op hun soep! Daar kunnen sommige kinderen in Nederland nog iets van leren 😉 Na de soep was het tijd om plezier te maken – we dansten, speelden, knuffelden én mijn haar werd gedaan, want mijn blonde haar was toch wel bijzonder om even aan te raken 😉

Liefde op The Farm

Dit project ligt tussen de suikerrietvelden en omdat dit iets meer dan een uur rijden is van Durban, verbleven we twee nachten in een ander hostel. Hier vandaan werden we opgehaald door de dochter van de eigenaren van The Farm – het project waar we twee dagen zijn geweest. In de suikerrietvelden werken mensen onder zeer slechte omstandigheden, waardoor er veel ziekte en armoede heerst. Mensen hebben geen geld om naar hun kinderen om te kijken, zijn te ziek of hebben andere redenen om geen aandacht aan hun kinderen te (kunnen) geven. De kinderen van 0-22 jaar die op The Farm wonen zijn vaak wees of verlaten door hun ouders. In dit opvanghuis wonen rond de 70 weeskinderen met maar twee huismoeders. Er zijn twee huizen: een jongenshuis en een meisjeshuis. Dit project was destijds veel minder ontwikkeld dan bijvoorbeeld Mother of Peace en dit verschil was erg duidelijk te zien. De meisjes in het meidenhuis hadden sinds kort allemaal een eigen ‘kamertje’ die gescheiden was van de anderen met gordijnen of dunne platen. Sommige jonge meisjes hadden al een kind en sliepen dus samen met hun baby in één bed. De jongens hadden sinds kort allemaal een eigen bed, maar sliepen wel samen op een kamer. The Farm heeft een crèche voor de allerkleinsten en de andere kinderen gaan naar school. Na schooltijd is er ruimte om huiswerk te maken en worden de kinderen hierbij begeleidt. Er is ook een speeltuintje, een voetbalveld en het jongenshuis was een tv aanwezig. Wij hebben de gedoneerde kleding gesorteerd op maat, de speeltuin helemaal opgeknapt en geholpen op de crèche. Ik vond het best heftig om te zien hoe de kinderen hier wonen, met name de ‘kamers’ van de meiden. Ik kan het niet goed omschrijven, maar bekijk de laatste foto hieronder van een slaapkamer van een meisje met een baby, dan snap je vast wel wat ik bedoel 😉 En als je denkt dat de helft van de kamer niet op de foto staat…. dat is niet waar. De hele slaapkamer staat op de foto!

 

 

 

 

 

 

 

‘s Avonds na de drukke dag bij The Farm maakten we een mooie wandeling door het gebied om de zonsondergang te zien en raceten we – staand met z’n allen achterin een jeep – in het donker door de suikerrietvelden. Er werden spelletjes gespeeld, gezongen en er werd gevoetbald, dus na het, soms heel indrukwekkende, bezoek aan een project was er tijd voor onszelf om verhalen te delen en gezellige dingen te doen!

Dit bos ligt naast The Farm en heeft de vorm van een hart. Dit bos is natuurlijk zo gegroeid en dus niet in deze aangelegd of geplant. Zo bijzonder! Dit is hét teken dat de eigenaren genoeg liefde geven aan de kinderen van The Farm.

Ik wil zoveel met jullie delen over deze bijzondere reis naar Zuid-Afrika, dus ik heb het verdeeld in verschillende delen! Dit was deel 1, wat vond je er van? Ben je al nieuwsgierig naar deel 2? Heb je vragen of opmerkingen – laat het me dan weten!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *