Azië,  Sri Lanka

Sri Lanka | 24 uur in Nuwara Eliya

Nuwara Eliya is een klein stadje in het midden van Sri Lanka en staat bekend als het kleine Engeland. Toen de Engelsen in de 19e eeuw in Sri Lanka waren, werd dit kleine stadje namelijk gesticht en nog steeds zie je veel Engelse dingen in het stadje terug. Het is hier een stuk kouder dan in de rest van Sri Lanka, dus dat is vast de reden dat de Britten het hier zo fijn vonden. Nuwara Eliya ligt in de heuvels en is dé plek van de vele, mooie theeplantages. Ik was er één hele dag en dit is wat je er kunt doen!

Het postkantoor

Als je het kleine postkantoor ziet, snap je sowieso waarom Nuwara Eliya het kleine Engeland van Sri Lanka wordt genoemd. Het postkantoor is typisch Engels en verder niet heel erg bijzonder, maar als je er langs loopt (en dat doe je waarschijnlijk wel) moet je er toch eventjes kijken!

De markt

Achter de vele winkeltjes met (winter)jassen, mutsen, sjaals en andere kleding ligt de groente en fruitmarkt. De ingang is ongeveer tegenover restaurant Milano. Het is een kleine markt, maar wel een leuke plek om even naar toe te gaan!

Pedro Tea Estate

Deze theefabriek ligt vlakbij Nuwara Eliya en is ongeveer 15 minuten rijden met de tuktuk. Je kunt hier een rondleiding krijgen door de fabriek en daarna kun je door de theeplantage wandelen, misschien zie je nog een paar vrouwen aan het werk! Vanaf Pedro Tea Estate kun je een wandeling maken naar de Lovers Leap waterval. Wij liepen in een uurtje door de theevelden en langs de kleine, gekleurde huisjes naar deze indrukwekkende waterval. En vergeet

niet om je heen te kijken, want wat een mooie omgeving!

Victoria park

Dit is een mooi aangelegd park waar je lekker kunt wandelen en als het weer mee zit even lekker kunt relaxen.

Gregory Lake

Dit meer ligt iets buiten het centrum van Nuwara Eliya en veel locals komen hier volgens mij naar toe om van hun weekend of vrije dag te genieten. Men vaart graag op het meer met een roeibootje of een jetski. Leuk om even te zien, maar niet heel bijzonder. Ik lunchte bij het meer in een leuk, toeristisch restaurantje waarvan ik de naam even niet meer weet, maar je zult hem wel vinden!

Eten & drinken

Oke, dit wordt misschien iets lastiger, want Nuwara Eliya is klein en er zijn niet veel (leuke) restaurantjes. Zoals ik al zei kun je lunchen bij het meer. Dit wordt dan een westerse lunch, maar wel lekker! Je kunt ’s avonds gaan eten bij Milano. Misschien zul je nu denken dat het een lekker italiaans restaurant is, maar helaas. Het is een simpel, lokaal tentje waar je rijst, nasi of kottu kunt eten. Misschien wordt je afgeschrikt door de inrichting, maar dat hoeft niet, want het eten is prima. The Indian Grand Restaurant is erg populair, maar je kunt er niet reserveren. Daarom zul je voordat het restaurant open gaat al voor de deur moeten staan, zodat je hopelijk zeker weet dat er een plekje voor je is. Het is een Indiaas restaurant. Ik ben er niet geweest, maar het schijnt goed te zijn! Wij overnachtten in Windsor Hotel, een typisch Engels hotel waar het personeel Schotse rokken draagt en ook het interieur erg Engels is. De tweede avond aten wij in ons hotel. Het was lekker eten, dus hier kun je ook heen gaan!

Nou. Dit waren ze dan. Mijn tips voor Nuwara Eliya. Ohja, nog eentje dan: kleed je warm aan! Niet dat je een muts, sjaal en handschoenen mee moet nemen, maar een trui of een jas is geen overbodige luxe – vooral ’s avonds niet.

Gewoon leuk

Meestal eindigt mijn blog hier, maar deze keer wil ik er nog iets bij vertellen. Wij kwamen namelijk vanuit Kandy naar Nuwara Eliya – een rit van ongeveer 3 uren. Onderweg stopten we bij de Ramboda watervallen om te lunchen. Wauw. Wat een plek! We lunchten echt letterlijk naast de waterval en wat een uitzicht! Dus mocht je je in Nuwara Eliya vervelen of ook vanuit Kandy komen, raad ik je aan hier even heen te gaan! Het is ongeveer een uurtje rijden vanuit Nuwara Eliya. Maar goed, vanuit Kandy reden we dus door de heuvels/bergen richting de Ramboda watervallen. Een erg mooie rit trouwens! Onderweg zagen we een man die bloemen verkocht, maar wij waren niet geïnteresseerd, dus we reden gewoon door. Een haarspeldbocht, stukje rechtdoor en weer een haarspeldbocht. Hé daar heb je die man met die bloemen weer! We willen nog steeds geen bloemen, dus volgende haarspeldbocht, en weer eentje en…. daar is die man alweer! Die man rende dus achter ons aan! Aangezien we een berg opreden, moest hij behoorlijk klimmen, maar hij had het vast vaker gedaan. We hebben zo gelachen! Elke keer als wij de bocht om kwamen, kwam die man uit de bosjes omhoog klimmen. Hij begon steeds meer te hijgen en te puffen en uiteindelijk vonden we het zo knap (en een beetje sneu) dat hij zo veel ‘moest’ klimmen, dat we bijna (!) zijn bloemen kochten. Bijna… maar niet helemaal. Sorry meneer, volgende keer beter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *